«Πλήρωσε» το αυτογκόλ με την …ζωή του

Ήταν ξημερώματα 2 Ιουλίου 1994 όταν ο 26χρονος Αμυντικός της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Κολομβίας Αντρές Εσκομπάρ, έφευγε από μπαρ που διασκέδαζε με παρέα φίλων του.

Ο Εσκομπάρ κατευθύνθηκε στο πάρκινγκ του νυχτερινού κέντρου για να πάρει το αυτοκίνητό του. Εκεί του είχαν στήσει καρτέρι 3 άνδρες και άρχισαν να λογομαχούν μαζί του. Τότε, ένας από αυτούς τράβηξε πιστόλι και φωνάζοντας παρατεταμένα «Γκολ!» – με τον τρόπο των λατινοαμερικάνων ποδοσφαιρικών σχολιαστών – τον πυροβόλησε επανειλημμένα.

Στην συνέχεια, οι 3 άνδρες επιβιβάστηκαν σε ένα φορτηγάκι και εξαφανίστηκαν. Ο αιμόφυρτος ποδοσφαιριστής μεταφέρθηκε από περαστικούς στο τοπικό νοσοκομείο, όπου κατέληξε μετά από 45 λεπτά.

Στις 22 Ιουνίου του 1994 ο αμυντικός της Κολομβίας σημείωσε γκολ εις βάρος της ομάδας του στον αγώνα με τις ΗΠΑ για την φάση των ομίλων του Μουντιάλ των ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί νίκησαν τελικά με 2-1 και ουσιαστικά καταδίκασαν την ομάδα της Κολομβίας σε αποκλεισμό από τη συνέχεια της διοργάνωσης.

Από εκείνη τη στιγμή, η μοίρα του Εσκομπάρ ήταν προδιαγεγραμμένη από τη μαφία του στοιχήματος. Αμέσως μετά τον αποκλεισμό της ομάδας του, ο 26χρονος παίκτης επέστρεψε με την υπόλοιπη αποστολή στην Κολομβία και στη συνέχεια πήγε στη γενέτειρά του Μεντεγίν, γνωστή εκείνη την εποχή ως πρωτεύουσα της κοκαΐνης.

Το βράδυ της ημέρας της δολοφονίας, συνελήφθη ο Ουμπέρτο Κάστρο Μουνιός, σωματοφύλακας στην υπηρεσία του πανίσχυρου καρτέλ της κοκαΐνης του Μεντεγίν, ο οποίος την επομένη παραδέχθηκε ότι αυτός ήταν ο δολοφόνος του Εσκομπάρ. Ο ίδιος εργαζόταν και ως οδηγός του Σαντιάγο Γκαλόν, ενός τοπικού εμπόρου ναρκωτικών, που φέρεται να είχε στοιχηματίσει μεγάλα ποσά στην πρόκριση της Κολομβίας.

Ο δολοφόνος του Εσκομπάρ πήρε όλη την ευθύνη πάνω του και τον Ιούνιο του 1995 καταδικάστηκε σε κάθειρξη 46 ετών. Τελικά, εξέτισε μόνο 11 χρόνια και αποφυλακίστηκε, λόγω καλής διαγωγής, το 2005.

Ο άτυχος ποδοσφαιριστής κηδεύτηκε σε κλίμα οδύνης, παρουσία 120.000 κόσμου. Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο Μεντεγίν και φιλάνθρωπος, καθώς κάθε Χριστούγεννα τριγυρνούσε με το αυτοκινητάκι του τις φτωχογειτονιές της πόλης και μοίραζε δώρα στα παιδιά.

Το 2002 ο Δήμος του Μεντεγίν ανήγειρε άγαλμα για να τιμήσει την μνήμη του.