Γιατί;

Η στάση κάθε χώρας απέναντι στην Ρωσία, μετά την εισβολή και τον πόλεμο στην Ουκρανία, δεν εξαρτάται μόνον από τις πολεμικές επιχειρήσεις και τις εικόνες φρίκης και απανθρωπιάς.

Πάνω από όλα αυτά, προέχει η εξυπηρέτηση ορισμένων οικονομικών και κοινωνικών συμφερόντων, μέσα σε ένα κόσμο που αλλάζει ταχύτατα, με μοχλό την ένοπλη βία και την απαξίωση κάθε έννοιας του διεθνούς δικαίου.

Τα συμφέροντα και η ισχύς των όπλων διαμορφώνουν ένα νέο γεωπολιτικό και οικονομικό τοπίο, που μόλις άρχισε να μορφοποιείται, χωρίς κανείς μας να γνωρίζει την τελική του διάσταση αλλά και την εικόνα του.

Στο μάτι αυτού του πολεμικού κυκλώνα έχει και η χώρα μας την δική της θέση, σύμφωνα με το δόγμα «Ανήκουμε στην Δύση», ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.

Με την στάση της η Ελλάδα θα καθορίσει πολλά πράγματα που αφορούν όχι μόνον το παρόν αλλά και το μέλλον.

Πολύ καλά έπραξαν η Κυβέρνηση και η αντιπολίτευση και καταδίκασαν την ένοπλη εισβολή των Ρώσων, με τις ευλογίες του Προέδρου Πούτιν στην Ουκρανία και πολύ σωστά ενήργησε ως μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.

Υπάρχουν όμως πολλά ΓΙΑΤΙ, που οι πολίτες της χώρας μας δεν μπορούν να καταλάβουν και φυσικά δεν υπάρχει δικαιολογία για όλα αυτά.

Σωστά συμμετέχει η Ελλάδα στις οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας, στην ανθρωπιστική βοήθεια για την Ουκρανία και, ενδεχομένως, στην απαγόρευση πτήσεων στον Ελληνικό εναέριο χώρο.

Όμως, η αποστολή πολεμικού υλικού γιατί να γίνει; Ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε το ΝΑΤΟ πήραν τέτοια απόφαση. Με τον τρόπο αυτό, η Ελλάδα μπήκε στην «μαύρη» λίστα της Ρωσίας, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Και η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά δεν συμφωνεί με τις οικονομικές κυρώσεις, δεν έκλεισε τον εναέριο χώρο της στα Ρωσικά αεροσκάφη και φυσικά δεν έστειλε πολεμικό υλικό στην Ουκρανία.

Μέσα σε αυτήν τη δίνη του πολέμου, ο Πρωθυπουργός ενδίδει σε συνάντηση με τον Σουλτάνο της Τουρκίας, την Κυριακή 13 Μαρτίου. Η επίσημη δικαιολογία, ότι η ημέρα αυτή είναι η Κυριακή της Ορθοδοξίας και ενδείκνυται επίσκεψη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, είναι παιδαριώδης. Όλοι γνωρίζουν τα θρησκευτικά πιστεύω τόσο του κ. Τσίπρα όσο και του κ. Μητσοτάκη.

Μία εβδομάδα πριν, είχε επισκεφθεί το Πατριαρχείο και ο Αλέξης Τσίπρας. Την είδηση, ο λαός της Ελλάδος, την έμαθε από τους Τούρκους, 5 ημέρες πριν την ανακοινώσει η Ελληνική Κυβέρνηση.

Η κίνηση αυτή του Μητσοτάκη και με τον τρόπο που έγινε δεν θυμίζει Πρωθυπουργό Δημοκρατικής χώρας αλλά Ηγεμόνα άλλης εποχής και ιδεολογίας.

Βέβαια, προπομπός αυτής της κίνησης ήταν και οι δηλώσεις του Βενιζέλου και της Μπακογιάννη, ότι πρέπει να πάμε χωρίς όρους σε μια τέτοια συνάντηση. Η δήλωση της Κυβέρνησης ότι πάει με ατζέντα την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα δεν μας πείθει μιας και ο Τσελίκ με τον Ακάρ, στενοί συνεργάτες του Ερντογάν, δήλωσαν πως «ο φάκελος Ελλάδα είναι μεγάλος». Φυσικά, οι ίδιοι δήλωσαν πως θα μπουν θέματα «ερευνών για φυσικό αέριο, για Αιγαίο, για Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου, για Ανατολική Μεσόγειο και για Γαλάζια Πατρίδα».

Γιατί να ενισχύσει τον ρόλο του Ερντογάν, την στιγμή που η δημοτικότητα του στην Τουρκία καταποντίζεται, η οικονομία καταστρέφεται και ο Τουρκικός λαός πεινάει;

Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν δικαιολογεί μία τέτοια συνάντηση μιας και ο Σουλτάνος είναι υπέρμαχος του «αναθεωρητισμού», δηλαδή της αλλαγής συνόρων και της ανατροπής διεθνών συνθηκών με την δύναμη των όπλων.

Η Τουρκία, που διχοτόμησε την Κύπρο με χιλιάδες νεκρούς, αγνοουμένους και πρόσφυγες, που διατηρεί κατοχικό στρατό στο βόρειο τμήμα της Μεγαλονήσου για 48 χρόνια, δεν μπορεί να παίζει τον ρόλο του ειρηνοποιού. Εάν ο Μητσοτάκης δεχθεί να συζητήσει με τους Τούρκους έχοντας ανοιχτή ατζέντα θεμάτων θα κάνει μεγάλη ζημιά στην Ελλάδα. Είθε ο Μητσοτάκης να μην γίνει ο μοιραίος Πρωθυπουργός για την πατρίδα μας, γιατί όπως έλεγε ο Αρχαίος Έλληνας Φιλόσοφος Πρωταγόρας (490-420 π.Χ.) «Πάντων χρημάτων μέτρον εστίν άνθρωπος», δηλαδή ο άνθρωπος δημιουργεί όλες τις αξίες και τις αρχές.

Πάντως, τα Ιερά και τα Όσια του Έθνους και η ακεραιότητα της χώρας δεν είναι «τσιφλίκι» κανενός και δεν μπορεί κανένας να τα διαπραγματεύεται εν αγνοία του Ελληνικού λαού.

Γιατί, λοιπόν, γίνονται όλα αυτά;

Δρ. Κώστας Πατέρας, D.Ed., M.Ed., Ph.D.