Με αισθήματα φόβου, οργής και λύπης, υποδέχτηκε η μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης, την απροκάλυπτη εισβολή των Ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία.
Με πρόσχημα την μη εφαρμογή των συμφωνιών του Μίνσκ εκ μέρους της Ουκρανικής Κυβέρνησης, η Ρωσική Ομοσπονδία επιτέθηκε στρατιωτικά σε μια ανεξάρτητη χώρα-μέλος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ).
Και αν πράγματι υπάρχει δόση αλήθειας στις καταγγελίες της Μόσχας, ότι το Κίεβο δεν εφάρμοσε τις πρόνοιες της παραπάνω συμφωνίας για ευρύτατη αυτονομία στις περιοχές του Ντόνιεσκ και Λουγκάνσκ, όπου πλειοψηφεί το Ρωσόφωνο στοιχείο, μία χώρα μόνιμο μέλος του ΟΗΕ, δεν εισβάλει στρατιωτικά σε μια άλλη κυρίαρχη χώρα, με στόχο την επιβολή στρατιωτικά λύση της αρεσκείας της!
Πολύ περισσότερο που επικαλέστηκε και τον έωλο ισχυρισμό, ότι η Κυβέρνηση της Ουκρανίας αποτελείται από «Ναζιστές» και «εξτρεμιστικά» γενικά στοιχεία, για αυτό και πρέπει να αντικατασταθεί( προφανώς με μία φίλα προσκείμενη σε αυτή )(!).
Ισχυρίστηκε ακόμη η ηγεσία της Ρωσίας, ότι μεγάλο μέρος της Ανατολικής Ουκρανίας «κακώς» παραχωρήθηκε από τον…Λένιν το…1917(!) στην χώρα αυτή, ενώ έπρεπε να ανήκει στην Ρωσική Ομοσπονδία (!).
Κάτι που ισχυρίζεται και ο εξ Ανατολών γείτονας μας, λέγοντας ότι τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, «κακώς» παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από τον …Κεμάλ (!).
Για φανταστείτε τον γείτονα μας, να επιχειρήσει στρατιωτικά να αποκαταστήσει τις αδικίες που υπέστη η χώρα του προ 100ετίας (!). Και ενώ θα ζητούσαμε την αλληλεγγύη των εταίρων, συμμάχων και φίλων μας , κάποιοι να μας στείλουν για βοήθεια «τσάι και… συμπάθεια».
Όταν η χώρα μας έχει κάνει σημαία της τις πρόνοιες του Διεθνούς Δικαίου και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, θα ήταν όχι μόνο άστοχο και μη ηθικό να σφυρίζουμε αδιάφορα, αλλά μακροπρόθεσμα θα απέβαινε σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.
Η διεθνής κοινή γνώμη έχει ευαισθητοποιηθεί και με συλλογές-αποστολές τροφίμων, εφοδίων αλλά και στρατιωτικού αμυντικού εξοπλισμού, προσπαθεί να φανεί αρωγός στην προσπάθεια άμυνας της Ουκρανίας.
Αρκεί όμως, αυτό; Προφανώς και όχι. Δεν αρκεί, δυστυχώς. Οι ισχυρότεροι γείτονες, εποφθαλμιούν εδάφη των μικρότερων γειτόνων.
Εκμεταλλευόμενοι το νέο πολυπολικό κόσμο που διαμορφώνεται, προσπαθούν να πάρουν την θέση που νομίζουν ότι δικαιούνται στο νέο γεωπολιτικό περιβάλλον.
Και επειδή όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι «ουδέν κακόν, αμιγές καλού», φαίνεται ότι η «Ρωσική Αρκούδα», ξύπνησε την Εσπερία Ευρώπη από τον «μακάριο» ύπνο της.
Όλα δείχνουν ότι η κοινή Ευρωπαϊκή Πολιτική Άμυνας και Ασφάλειας δρομολογείται, με τη συναίνεση και της μέχρι σήμερα απρόθυμης Γερμανίας.
Σίγουρα το αύριο της Ευρώπης, δεν θα έχει καμία σχέση με αυτό που μέχρι σήμερα γνωρίζαμε. Ο κόσμος αλλάζει, η Ευρώπη αλλάζει.
Υ.Γ. Πολύς κόσμος απορεί για την απουσία «ακτιβιστών» και διαμαρτυρομένων, κατά της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Πού πήγαν όλοι αυτοί, που μέχρι χθες για τόσα- κατακριτέα- γεγονότα στον κόσμο, ήταν στους δρόμους; Φαντάζεται άραγε κανείς τι θα γινόταν, αν στην θέση του επιτιθέμενου ήταν οι ΗΠΑ; Το γνωστό σύνθημα «Αμερικάνοι, φονιάδες των λαών», θα δονούσε την ατμόσφαιρα των Ελληνικών δρόμων….
Discussion about this post