Αμιαντοσκεπές στην «έξυπνη πόλη» των Τρικάλων

Πάνε τώρα, πάνω από 15 χρόνια που σύμφωνα με την Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η εμπορία και χρήση όλων των τύπων αμιάντου σταμάτησε οριστικά στις χώρες μέλη της (1/1/2005).

Η επιστήμη αποφάνθηκε ότι ο αμίαντος αποτελεί μια σοβαρή απειλή για την ανθρώπινη υγεία και είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες καρκινογένεσης.

Παρόλο που οι βλαπτικές επιδράσεις του αμίαντου είχαν διαπιστωθεί τουλάχιστον από την δεκαετία του 1920, στην Ευρώπη και την Ελλάδα έπρεπε να περάσει περίπου ένας αιώνας για να αποφασισθεί η απόσυρσή του…

Το εργοστάσιο παραγωγής αμιαντοτσιμέντου «Ελλενίτ», κοντά στην Χαλκίδα, στην 30χρονη (1961-1990) λειτουργία του, ενώ υποσχόταν ποιότητα ζωής, μοίρασε καρκίνους και 72 άτομα από τους εργαζόμενους έχασαν τη ζωή από αμιάντωση κι άλλες μορφές καρκίνου…

Το ίδιο συνέβη και στο Ζιδάνι Κοζάνης όπου το μεταλλείο εξόρυξης αμιάντου, «Μεταλλεία Αµιάντου Βορείου Ελλάδος» (ΜΑΒΕ) (1982-2000).

Υψηλές αμοιβές στους εργαζόμενους, αλλά ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία τους και στο περιβάλλον.

Οι εταιρίες εκμετάλλευσης κήρυξαν πτώχευση και αρνήθηκαν την υποχρέωση τους για την περιβαλλοντική αποκατάσταση.

Και ενώ όλα αυτά συνέβησαν, δυστυχώς στην πόλη μας, την αποκαλούμενη και «έξυπνη πόλη», υπάρχουν ακόμα αρκετές στέγες αμιάντου!

Ναι, στην περιοχή Αγίου Οικουμενίου (πρώην Σεισμόπληκτα), ιδιοκτήτες σπιτιών φυσικά και οι γείτονοι τους, είναι εκτεθειμένοι στον τοξικό αμίαντο!

Πρωτίστως η επιστήμη, αλλά και η λογική λένε, ότι οποιοσδήποτε εκτίθεται σε έναν καρκινογόνο παράγοντα, διατρέχει άμεσο κίνδυνο να αναπτύξει καρκίνο.

Πως είναι δυνατόν λοιπόν στην «έξυπνη πόλη» μας, να υφίστανται ακόμα αμιαντοσκεπές, που απειλούν άμεσα την υγεία των πολιτών και δεν απομακρύνθηκαν, με οποιοδήποτε οικονομικό κόστος;

Οι αρμόδιοι τοπικοί άρχοντες που συχνά επαίρονται (κάποιες φορές δικαιολογημένα) για τα έργα τους, αλλά και οι σύμβουλοι, όλων των ομάδων και παρατάξεων, έχουν τεράστια ευθύνη και οφείλουν εξηγήσεις στους πολίτες.

Το μείζον αυτό ζήτημα που αφορά την υγεία των κατοίκων, έχει υποχρέωση η τοπική εξουσία να το αντιμετωπίσει άμεσα, έστω κι αν χρειαστεί να αναβάλλει ή ματαιώσει άλλα έργα, που έχει προγραμματίσει.

Σταύρος Φαλαγκάρας

Εκπαιδευτικός