Καλύτερα αποχή

Εκλογές χωρίς διακύβευμα οι επερχόμενες. Δεν κρίνεται τίποτα. Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Προδιαγεγραμμένη η συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών, όποιος κι αν πρωτεύσει απ’ τους δυο κοκορομάχους. Οι ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους είναι απελπιστικά ανύπαρκτες. Στο βάθος μπορεί να δει κανείς συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ.

Τούτες οι εκλογές, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, αποτελούν σιωπητήριο της πολιτικής και των κινημάτων. Δεν εκτίθενται και δεν συγκρούονται προγράμματα, οράματα, διαφορετικοί πολιτικοί δρόμοι. Απουσιάζει παντελώς η συζήτηση για την εθνική ανεξαρτησία, τη δημοκρατία, την οικονομική πρόοδο, τις ελευθερίες και τα δικαιώματα του λαού, την κοινωνική δικαιοσύνη, τον πολιτισμό και την προστασία του περιβάλλοντος. Αντίθετα, τρομοκρατούν τον λαό με την εξαθλίωση και τον φασισμό, που αμφότερα τα παράγουν οι ίδιοι (δηλαδή το ίδιο το Σύστημα).

Ο λαός κουρασμένος, ταλαιπωρημένος, απογοητευμένος, αποπροσανατολισμένος πολιτικά, φοβισμένος για τα χειρότερα και με χαμηλωμένο τον πήχη των προσδοκιών του δεν συμμετέχει στο πανηγυράκι της 26^ης Μαΐου. Όσοι συμμετέχουν, συμμετέχουν (πλην εξαιρέσεων) απολίτικα. Κοινώς: για τη βόλεψή τους. Εκεί έχουν οδηγήσει τα πράγματα στη χώρα όπου γεννήθηκε η πολιτική των πολλών και η δημοκρατία.

Οι Αριστερές ριζοσπαστικές δυνάμεις, που θα μπορούσαν να δώσουν προοπτική και ελπίδα στον λαό, δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Εξαιρώντας τον ΣΥΡΙΖΑ που είναι «μαϊμού Αριστερά», απομένουν διάφορες οργανώσεις-«αποκόμματα» απ’ τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ (ανάμεσά τους προσωποπαγή και ελιτίστικα σχήματα) ή οργανώσεις και κομματίδια «απομεινάρια» αλλοτινών εποχών που –παρά τα όποια μεμονωμένα καλά στοιχεία (ιδέες ή πρόσωπα) διαθέτουν- είναι ξεπερασμένα και περιορίζονται σε ελάχιστη επιρροή και μηδενική δυναμική. Ο λαός δεν έχει να περιμένει τίποτα απ’ αυτή τη… «ριζοσπαστική αριστερά». Το αναμενόμενο σίγουρο εκλογικό χαντάκωμα των ποσοστών της ούτε κρύο ούτε ζέστη θ’ αποτελέσει για τον λαό.

 Η δε ψήφος στο ΚΚΕ είναι μισή ψήφος (όπως είναι πάντα).

Και τώρα τι κάνουμε; Μπορεί η αποχή απ’ τα αστικά κοινοβούλια ή το ευρωκοινοβούλιο να μην είναι θέμα αρχής, ωστόσο μπροστά σ’ αυτό το τσίρκο των εκλογών, όπου τα διλήμματα και τα διακυβεύματα που μας παρουσιάζουν είναι στημένα και παραπλανητικά και χωρίς να υπάρχει κάλπη ουσιαστικής διεξόδου, οι προοδευτικοί πολίτες και γενικότερα ο λαός πρέπει να απαντήσει με μια μαζική αποχή απ’ τις κάλπες.

Μία τέτοια γενικευμένη εκλογική αποχή έχει αφ’ εαυτής ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά. Αποτελεί αφενός γροθιά στο πολιτικό σύστημα και τις εκλογές φιάσκο για εκτόνωση του λαού που οργανώνει το ίδιο και αφετέρου θα στείλει ισχυρό σήμα για αναστοχασμό και ριζική σύγχρονη αναδιοργάνωση του λαϊκού κινήματος.

Σε κάθε περίπτωση από τη Δευτέρα των εκλογών, αφήνοντας πίσω τις εκλογικές αυταπάτες, πρέπει να μιλήσουν οι δρόμοι, οι πλατείες, οι γειτονιές, τα αμφιθέατρα και οι χώροι δουλειάς. Εκεί μπορούν να δημιουργηθούν οι εστίες αντίστασης του λαού και η αδελφοσύνη του, η αναγέννηση οραμάτων και η δημιουργία Λαϊκού Μετώπου που θα αποτελέσει τον φορέα για μια Ελλάδα ανεξάρτητη, κυρίαρχη, λεύτερη, δημοκρατική, κοινωνικά δίκαιη, με πολιτισμό και προστασία του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, μια Ελλάδα στο δρόμο για ένα σύγχρονο σοσιαλισμό.

Χρήστος Σταμόπουλος