Η αλαζονεία της εξουσίας

Είναι γεγονός πως η κοινωνία μας περνάει μία μεγάλη κρίση, η οποία οφείλεται στην έλλειψη αξιών και αρχών.

Αν και πέρασαν μόλις 40 ημέρες από τις εκλογές τις 25ης Ιουνίου και την μεγάλη νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη, η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο.

Τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα και οι φυσικές καταστροφές δυσκολεύουν περισσότερο την κοινωνία και τα ενοίκια το κόστος ζωής, τα τρόφιμα, τα καύσιμα και οι σπουδές των παιδιών, αδειάζουν την τσέπη των πολιτών.

Η αισχροκέρδεια, στον τομέα της βενζίνης και στους τουριστικούς προορισμούς, αρχίζει να αφυπνίζει τον λαό και το «Κίνημα της πετσέτας», για την κατάληψη όλων των παραλιών και των αποκλεισμό της κοινωνίας, εγείρει θέματα οικονομικά, ηθικά, πολιτικά και νομικά.

Εάν σε όλα αυτά προστεθούν και οι πρωτοφανείς καταστροφές από την πύρινη λαίλαπα και τα «έργα και οι ημέρες» της Κυβέρνησης, και κυρίως η αδιαφορία, για όσα συμβαίνουν, τότε κάθε πολίτης αντιλαμβάνεται πως οι κυβερνώντες …. καβάλησαν το καλάμι, και η αλαζονεία της εξουσίας είναι ορατή με … γυμνό οφθαλμό.

Η απαξίωση όλων των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, από τον Πρωθυπουργό και τους Υπουργούς, είναι κακό σημάδι για το πολίτευμα. Όσοι δεν συμφωνούν με τα κυβερνητικά τεκταινόμενα, μπαίνουν στο … κάδρο και περιφρονούνται.

Ξεχνούν βέβαια αυτό που έλεγε ο Περίανδρος (667-587 π.Χ) το «Μηδενός καταφρόνει» δηλαδή να μην περιφρονείς κανένα.

Με αυτή την νοοτροπία ο Μητσοτάκης αποδεικνύει την αλαζονεία της παντοκρατορίας, ενώ ταυτόχρονα χτίζει το δικό του «βαθύ» κράτος.

Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι διορίζει όποιον θέλει, όπου θέλει, χωρίς κανένα δισταγμό και ταυτόχρονα ακριβοπληρώνει τους εκλεκτούς του «επιτελικού κράτους», μάλλον του «επιτελικού χάους».

Λεφτά υπάρχουν μόνο για τους … εκλεκτούς του Πρωθυπουργού και όχι για τους εργαζομένους, που οι αποδοχές τους παραμένουν σε επίπεδα πείνας.

Έτσι οι Γενικοί Γραμματείς, προσωπική επιλογή του Μητσοτάκη, θα παίρνουν μηνιαίως 5.156 ευρώ χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα επιδόματα και τα δώρα. Οι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι θα … πάρουν ψίχουλα, αλλά το 2024.

Θέλει ο Μητσοτάκης να χτίσει δικούς του μηχανισμούς, όπως και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, προκειμένου να τους εκμεταλλευθεί, όταν ξαναγίνουν εκλογές.

Επιθυμεί η Ελλάδα να ξαναντυθεί στα μπλε, κόκκινα και πράσινα της κυβερνητικής «κουρελούς».

Η παντοδυναμία της Κυβέρνησης δημιουργεί αλαζονεία και για αυτό και δεν ασχολείται κανένας τους με τα προβλήματα της κοινωνίας. Επαίρονται, όλοι στην Κυβέρνηση, πως τα κάνουν όλα καλά και πως οι αποφάσεις τους είναι χρήσιμες για την κοινωνία.

Μεγάλο παράδειγμα το 16ωρο εργασίας που με έπαρση, πρότεινε ο Άδωνης Γεωργιάδης για τους πολίτες. Ο Αριστοτέλης, όμως, λέγει το «μή επαίρου, μήπως το ναυάγιον εν τω λιμάνι γένηται» δηλαδή μην καυχάσαι αλαζονικά, μήπως σου συμβεί το ναυάγιο, όταν έχεις αγκυροβολήσει.

Γεγονός είναι, πως τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα περίμεναν, όσοι ψήφισαν τον Μητσοτάκη στις τελευταίες εκλογές και έτσι δικαιώνεται το 60% που δεν έδωσε ψήφο στο κεντροαριστερό μόρφωμα του.

Πάντως για την αλαζονική συμπεριφορά της κυβέρνησης και την καθεστωτική νοοτροπία του Πρωθυπουργού, καθώς και την ανυπαρξία της Αντιπολίτευσης φταίνε όλα τα κόμματα, που προέκυψαν από τις εκλογές της 21ης Μαΐου, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΛΥΣΗ. Ήταν ευκαιρία τότε, αφού είχαν την πλειοψηφία στην Βουλή, να φτιάξουν μια κυβέρνηση «Ειδικού Σκοπού», όπως έχει η Γερμανία και η Ιταλία, την οποία έτρεμε ο Μητσοτάκης και την αποκαλούσε «Κυβέρνηση Ηττημένων». Ήθελαν όλοι τους, όμως, «βιλαέτια» και πήγαν στην κάλπη τις 25ης Ιουνίου, χάνοντας την ευκαιρία να δώσουν ένα νέο βηματισμό στην πολιτική κατάσταση της χώρας.

Έτσι στις 4εδρικές , για παράδειγμα, ανάμεσα και τα Τρίκαλα, οι έδρες ήταν, μετά τις εκλογές του Μαΐου, μοιρασμένες ανά 1 έδρα σε Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και Κ.Κ.Ε. και μετά την 25η Ιουνίου, έγιναν 3 για την Ν.Δ. και 1 για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Για αυτό έχουμε μια αλαζονική εξουσία και μια πολυδιασπασμένη Αντιπολίτευση, που δεν πείθει κανέναν.

Έχουμε Κυβέρνηση «ασυδοσίας» και Αντιπολίτευση σε «χειμερία νάρκη». Το να κυβερνάς, με το 20% των ψηφισάντων, είναι επικίνδυνο.

Όλοι τους βέβαια απολαμβάνουν τα αγαθά, οικονομικά, κοινωνικά και υλικά του κοινοβουλίου και την θερινή…. ραστώνη.

Ο κάθε λαός θερίζει ότι σπέρνει…

Λέτε το «Κίνημα της πετσέτας», για τις ξαπλώστρες στις παραλίες, να είναι η αρχή κάποιος αφύπνισης της κοινωνίας; Μακάρι, γιατί ποτέ δεν είναι αργά για τίποτε στην πολιτική μιας και έχουμε … καυτό Αύγουστο και έρχεται … βαρύς χειμώνας.

Θέλουν τους πολίτες… προσκυνημένους στους πλουσίους….

Ο λαός θα το δεχθεί; Θα γίνουμε πάλι Ραγιάδες;

Δρ. Κώστας Πατέρας

Ed., M. Ed., Ph.D.