Όταν «έφυγε» το «Μεγάλο πέτρινο πρόσωπο»

Το ημερολόγιο έδειχνε 1 Φεβρουαρίου 1966, όταν έφευγε από την ζωή σε ηλικία 71 ετών, ο Αμερικανός κωμικός ηθοποιός και σκηνοθέτης Τζόζεφ Φρανκ «Μπάστερ» Κίτον VI .

Γνωστός κυρίως για τις «βωβές» του ταινίες, διατηρώντας στωική αγέλαστη έκφραση, κερδίζοντας, έτσι το παρατσούκλι «Το μεγάλο πέτρινο πρόσωπο».

Ο Κίτον αναγνωρίστηκε ως ο 7ος μεγαλύτερος σκηνοθέτης όλων των εποχών από το περιοδικό Entertainment Weekly.

Το 1999,το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε τον Κίτον στην 21η θέση με τους καλύτερους άντρες ηθοποιούς όλων των εποχών.

Το 2002, μια παγκόσμια ψηφοφορία του περιοδικού Sight and Sound κατέταξε την ταινία του Κίτον «Ο Στρατηγός» (The General) στη 15η θέση με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

Ήταν τέκνο πλανόδιων θεατρίνων και σε  ηλικία 3 ετών μπήκε στο χώρο του θεάματος με τους γονείς του στους «Τρεις Κίτον».

Σε ηλικία 6 ετών ο Κίτον ήταν ήδη ένας εντυπωσιακός ακροβάτης και μίμος.

Τα προβλήματα στον πρώτο του γάμο τον οδήγησαν στον αλκοολισμό, ενώ  νοσηλεύτηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα σε ψυχιατρικό ίδρυμα όπου κατάφερε να ξεφύγει από έναν ζουρλομανδύα χρησιμοποιώντας κάποια κόλπα που είχε μάθει στο βαριετέ.

Κατά την διάρκεια ξεφαντώματος όπου το αλκοόλ έρρεε άφθονο, βρέθηκε και πάλι …παντρεμένος και όταν χώρισε το οικονομικό κόστος ήταν και πάλι μεγάλο.

Η τρίτη σύζυγός του ήταν κατά 23 χρόνια νεότερή του και σε αυτήν αποδίδεται η διάσωση της ζωής του Κίτον αφού τον έβγαλε από τον αλκοολισμό και βοήθησε να περισωθεί η καριέρα του.

Το 1952 στην ταινία «Τα φώτα της ράμπας» εμφανίζεται στην μοναδική φορά μαζί με τον άλλο μεγάλο της βωβής κωμωδίας Τσάρλι Τσάπλιν.

Οι περιοδικές εμφανίσεις του Κίτον στην τηλεόραση βοήθησαν στο να αναζωογονηθεί το ενδιαφέρον του κοινού για τις βωβές ταινίες του τις δεκαετίες του 1950 και του 1960.
Η τελευταία εμφάνιση του Κίτον ήταν στην ταινία «A Funny Thing Happened on the Way to the Forum» (1966) λίγους μήνες πριν πεθάνει από καρκίνο στον πνεύμονα.

Δεν του είπαν ποτέ πως βρισκόταν στο τελευταίο στάδιο της ασθένειας, αφήνοντάς τον να νομίζει πως έχει βρογχίτιδα και έπαιζε χαρτιά με φίλους του το βράδυ πριν πεθάνει.

Από το 1917 ως το θάνατό του, το 1966, ο Μπάστερ Κίτον έπαιξε σε περισσότερες από 120 ταινίες μικρού ή μεγάλου μήκους, βωβές ή ομιλούσες.