Όταν έγινε το «ντου» στην Ελληνική Βουλή

Το ημερολόγιο έδειχνε 3 Ιουλίου 1964 και ήταν προπαραμονή δημοτικών εκλογών στην Ελλάδα που κυβερνούσε ο Γιώργος Παπανδρέου που μόλις είχε επιστρέψει από το πρώτο επίσημο ταξίδι του στις ΗΠΑ, δεχόμενος αφόρητες πιέσεις από τον Αμερικανό Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον για λύση του Κυπριακού.

Στην Βουλή το βράδυ βρισκόταν σε εξέλιξη συνεδρίαση για το Κυπριακό και ταυτόχρονα, ο  Υποψήφιος Δήμαρχος της Δεξιάς Γεώργιος Πλυτάς, πραγματοποιούσε την κεντρική προεκλογική του συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Μετά το τέλος της ομιλίας του, μερικές εκατοντάδες νεαροί ξεχύνονται προς την οδό Πανεπιστημίου, φωνάζοντας συνθήματα κατά του κυβερνώντος κόμματος και του Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου και υπέρ του Κωνσταντίνου Καραμανλή που βρίσκεται αυτοεξόριστος στο Παρίσι.

Εισβάλλουν στο προαύλιο της Βουλής και κατόπιν στο κτίριο, φωνάζοντας «Προδότη Παπανδρέου», «Καραμανλής», «Παπανδρέου, παπατζή».

Οι επιδρομείς, περίπου 50 τον αριθμό, συμπλέκονται με Βουλευτές και υπαλλήλους της Βουλής, που προσπαθούν να τους εμποδίσουν να εισέλθουν στην αίθουσα συνεδριάσεων.

Τελικά, οι εισβολείς απωθούνται από την Φρουρά της Βουλής και συλλαμβάνονται 32 από αυτούς. Στο μεταξύ, από τις άγριες συμπλοκές στους διαδρόμους της Βουλής, αρκετοί κυβερνητικοί βουλευτές έχουν τραυματιστεί ενώ σοβαρότερα όλων είναι ο Μιχάλης Λεφάκης, Διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Υπουργού Οικονομικών Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

 Οι 32 συλληφθέντες παραπέμφθηκαν στο αυτόφωρο, με βάση τον νόμο 4000 «περί τεντιμποϊσμού».

Δύο από τους κατηγορουμένους, καταδικάσθηκαν σε ποινή φυλάκισης 2,5 ετών και άλλοι 22 σε μικρότερες ποινές.