Ήταν 17 Ιανουαρίου 1929 όταν σε μία σειρά κόμικς της Νεοϋορκέζικης εφημερίδας «Evening Journal», κάνει το ντεμπούτο του ο Ποπάι (Popeye), ένας από τους πιο αγαπημένους χάρτινους ήρωες που «γεννήθηκε» από το πενάκι του Έλζι Κράισλερ Σίγκαρ.
Γκρινιάρης, αλλά καλόκαρδος, δεν αποχωρίζεται ποτέ την πiπα και τη ναυτική στολή του.
Όταν βρίσκεται σε μπελάδες τρώει σπανάκι, που του δίνει μια υπεράνθρωπη δύναμη για να υπερασπιστεί και να σώσει, συχνά, την αγαπημένη του Όλιβ. Παρότι κοντός, αμόρφωτος, με ιδιόμορφη εμφάνιση και φωνή, με ένα μάτι και κανένα δόντι, πολλοί τον θεωρούν ως τον πρόδρομο των υπερηρώων που κυριάρχησαν αργότερα στα κόμικς.
Μετά το θάνατο του δημιουργού του, το 1938, διάφοροι άλλοι καλλιτέχνες ανέλαβαν το σχεδιασμό του, προσθέτοντας τη δική τους πινελιά.
Στον κινηματογράφο, ο Ποπάι πρωτοεμφανίστηκε το 1933, στην ταινία κινουμένων σχεδίων «Οι περιπέτειες του Ποπάι του ναυτικού».
Η καριέρα του στη μεγάλη οθόνη έμελλε να είναι ακόμη πιο ένδοξη απ’ ότι στις εφημερίδες. Μάλιστα, το 1938 ανακηρύχθηκε ως ο πιο δημοφιλής χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων στις ΗΠΑ, ξεπερνώντας ακόμη και τον Μίκι Μάους…
Η δημοτικότητά του αυτή οφείλεται κατά πολύ και στο σπανάκι, η λατρεία του για το οποίο συνέβαλε στην αύξηση της κατανάλωσης του λαχανικού κατά 33%…
Οι Αμερικανοί σπανακοπαραγωγοί τού το αναγνώρισαν και το 1937 έστησαν το άγαλμα του στην Κρίσταλ Σίτι, μία πόλη του Τέξας που ζει κυρίως από το σπανάκι…
Discussion about this post